... مطالعه ای در مرکز روحانیت و مغز دانشگاه پنسیلوانیا ... تاثیرات نوع های مختلف کنش های روحانی، مانند تمرکز ذهنی و نیایش، نشان داد که این اعمال بهبود قابل توجهی را در قدرت حافظه، شناخت و مهربانی ایجاد می کند، در حالی که همزمان تشویش، افسردگی، و کج خلقی را کاهش می دهد. بر این اساس بعضی ها ممکن است نتیجه بگیرند که مذهبی و یا روحانی بودن چیز خوبی است....

اما، خیلی زود نباید نتیحه گیری کرد. ما [در مرکز] همچنین کشف کردیم که نوع تاثیر مذهب بر افراد بستگی زیادی به دیدگاه آنها از خدایشان دارد.

به نظر می رسد تردید کمی وجود دارد که آدم هایی که خداوند را به عنوان محب، بخشنده، مهربان، و یاری رس می بینند دیدگاه بسیار مثبتی از خود و دنیای پیرامون خود دارند. اما، هنگامی که خدا با صفاتی چون نامهربان، انتقام جو و نابخشنده شناخته می شود، این می تواند تاثیرات تخریبی بر سلامت جسمی و روانی افراد داشته باشد. بدتر آن که این احساسات منفی می تواند در رفتارهای برونی آنها نیز ظاهر شده و ترس، بی اعتمادی، نفرت، دشمنی و خشونت نسبت به دیگر انسان هایی که اعتقادات متفاوتی و یا متضادی را دارند موجب شود. در نتیجه، خیلی ساده می توان معتقد بود که "من و مذهب من بر حق هستیم، و تو و مذهب تو ناحق است."...